Week 4 THE WORLD BRINGS:
Week 4. Eerlijk gezegd heb ik er niet heel veel zin in. Ik merk dat ik een beetje mijn drive ben verloren, omdat ik niet echt het idee heb dat week drie mij of mijn groepje zal helpen in het maken van een future scenario. Ik begin dus helaas de week niet echt heel erg gemotiveerd. Ik hoop heel erg dat deze week meer duidelijkheid zal brengen
Context mapping:
Alle informatie die wij tot nu toe hebben verzameld moeten wij als groep opschrijven in het Context mapping formulier. Dit zou ons moeten helpen om het future scenario te kunnen vormen.
Over het future scenario waren ik, Evelyn, Sam en Noor erg aan het sparren. Het was erg fijn dat Jovi ons nog extra hulp bood. Wij hadden er moeite mee om onze stinky fish erin te verwerken. Uiteindelijk kwamen wij op een idee van een futuristisch pak waar hologrammen op geprojecteerd konden worden. Zo denken wij dat het voor Acne mogelijk wordt om transparant te kunnen worden.
Wij kwamen met de groep tot het volgende future scenario:
Acne zal in het jaar 2120 ontwikkelen ‘een pak dat als basis dient voor hologrammen, zodat Acne een bijdrage kan leveren aan het transparantieprobleem en duurzaamheid’.
Als huiswerk kregen wij mee om een moodboard te maken en het scenario verder uit te werken. Helaas wilde mijn groepje wederom niet afspreken, dit vond ik erg vervelend maar het is nou eenmaal niet anders. Via de app hadden wij dan ook plaatjes doorgegeven en Evelyn zou het moodboard maken.
Voor de klas moest het moodboard gepresenteerd worden, helaas ging dit echt helemaal mis. Filip had zich totaal niet goed ingelezen over wat er nou uiteindelijk was besloten. Hij zei dat hij het begreep en voegde zelf ook niks meer eraan toe. Hij ging allerlei dingen benoemen die wij dus niet hadden besproken. Het was heel duidelijk dat een aantal uit de groep zich niet aan het scenario hielden. Dit vond ik persoonlijk erg vervelend, omdat ik mij oprecht voor schut voelde staan voor de klas. Dit maakte mij erg boos en onzeker. Ik ben na de presentatie dan ook gelijk naar mijn groepje gegaan en gezegd wat ik ervan vond. Zij gaven wel toe het ermee eens te zijn dat was wel fijn. Ik blijf niet in deze negatieve energie zitten, want dat heeft geen zin. Wel heeft dit bij mij een knop omgedraaid en heb ik bij mijzelf gedacht dat ik meer het heft in eigen handen ga nemen. Misschien is dit niet de beste manier van samenwerken, maar ik wilde niet nog een keer zo voor schut staan.
Deze week moesten wij het prototype verder uitwerken. Nu waren de taken gelukkig wel duidelijk verdeeld. Ik koos ervoor om de tekst te maken over het future scenario.
Ik schreef het volgende:
Future Scenario + Prototype.
Zoals jullie gisteren misschien hadden gemerkt verliep ons future scenario niet helemaal soepel. Er was sprake geweest van miscommunicatie, zoveel ideeën te weinig ruimte voor allemaal.
Daarom nogmaals even ons future scenario.
Acne zal een pak ontwerpen die als basis voor hologram kleding zal dienen. Het pak zal gemaakt worden van een materiaal dat stroom kan geleiden, zodat het hologram van binnenuit geprojecteerd kan worden. De energie voor het pak komt van binnenuit jezelf. Het zal ook een materiaal zijn dat flexibel is en er zit temperatuurregulatie in, zodat je het heel de dag door met gemak kan dragen. Het pak zal genderneutraal zijn, omdat wij er in geloven dat er over 100 jaar geen genders meer zullen bestaan. Het pak zal ook duurzaam zijn, omdat de stof herbruikbaar is, mocht het pak kapot gaan dan kan je het pak terugsturen naar Acne en krijg je korting op je nieuwe pak. Acne kan dan het pak weer recyclen en hergebruiken voor het maken van nieuwe pakken.
Onze stinkyfish was transparantie in het productieproces.
Doordat Acne een pak zal maken, dat gemaakt wordt door 3D printers, is er een groot deel van het productieproces al weggevallen. Zo is het voor Acne ook mogelijk om niet meer in risicolanden te hoeven produceren en kunnen zij laten zien dat zij verantwoordelijk produceren. Wij hebben namelijk ook nummer 13 (klimaatactie) als SDG gekozen. Het pak maakt het makkelijker en overzichtelijker om het productieproces transparant te maken, dat dus nu kan worden gedaan.
Wij geloven erin dat er over 100 jaar geen winkels meer zullen zijn, maar er alleen nog maar online shops zullen bestaan. Daarom is online ook het enige middel waarmee wij de transparantie over kunnen brengen naar de klanten. De reden waarom transparantie zo belangrijk voor ons is, is dat wij willen dat klanten naar ons blijven komen en niet hun ‘hologrammen’ bij andere merken gaan kopen. Wij denken dit te bereiken door transparantie, omdat over 100 jaar mensen erg veel waarde zullen hechten aan duurzaamheid en zo kunnen wij dit aan hen laten zien.
Ook denken wij dat er over 100 jaar een speciale lens is waar je dus mee kan winkelen onder andere. Met die lens is het ook mogelijk om gebruik te maken van vr en mensen kunnen zo ook de hologrammen op zichzelf uitproberen. In ons droomscenario zou iedereen over deze lenzen beschikken.
Het prototype
Volgens ons zullen mensen nu ook beschikken over een lens, waardoor het mogelijk is om de customers mee te nemen door het productieproces. Wij willen hiermee laten zien aan de klanten hoe alles eraan toe gaat. Via onze site die zij dus ook kunnen besturen en bekijken met hun lens, zal er informatie worden gegeven over het productieproces en ook mogelijkheden om jou zelf te verplaatsen in bijvoorbeeld het hoofdkantoor, waar de stof gemaakt wordt, waar er 3d geprint wordt etc. Er zullen pop-ups verschijnen wanneer je het product koopt, over wie jouw pak heeft ontworpen, hoe je het kan recyclen, hoe je er het beste voor kan zorgen. Dit zodat de klant zoveel mogelijk informatie heeft over het pak, en er goed voor zal zorgen en zo ook nog mee helpt aan het duurzaamheidsaspect. Een van onze SDG’s was namelijk nummer 13 (klimaatactie). Onze Utopia over 100 jaar was: Acne is volledig gestopt met fysieke winkels, er zijn alleen nog maar online stores. Dit komt doordat er alleen nog maar met cryptocurrency mag worden betaald. Mensen kunnen winkelen via hun lens.
Vandaar dat onze site dus ook met die lens in verbinding staat en het mogelijk maakt om gebruik te maken van VR.
Nog steeds vond ik de samenwerking niet van iedereen voldoende. Vooral heb ik heel erg het idee gehad dat Filip totaal niet oplette op wat wij zeiden of waar wij waren als groep. Het was heel lastig om met hem over het future scenario te kunnen spreken. Wederom hadden wij niet kunnen afspreken om het prototype verder uit te werken. Dus moest alles weer over de app gedaan worden. Gelukkig werd er zo in mijn ogen al een veel duidelijker beeld van de website geschetst en hoe daarin transparantie was te zien. Wel bleven er nog vragen komen vanuit de klas en de leraren. Niet iedereen begreep de website helemaal en wat nou ons prototype was het pak, de website, de lens? Dit is iets wat wij als groepje meenamen. Gelukkig bleven wij na deze les nog even zitten om het duidelijker uit te werken daar had ik echt op aangedrongen. Taken werden verdeeld en er werd dieper onderzoek gedaan naar transport, design, end of use, 3d printing, en E-textiles. Ik vond namelijk dat er onderzoek gedaan moest worden, zodat onze concepten en ideeen over de toekomst niet op ‘niks’ waren gebaseerd.
Mijn hoogte punt van deze week was, dat ik eindelijk in zag waar alle vorige opdrachten goed voor waren. Het viel eigenlijk door het context mapping als een soort puzzelstukjes in elkaar. Dit was voor mij in ieder geval erg verhelderend. Helaas is dat snel door de samenwerking weggenomen. Mijn diepte punt deze week was dan ook de samenwerking. Ik vind dat niet iedereen zijn afspraken nakomt in de groep, te laat dingen aanleverd, zich niet goed inleest of juist geen input geeft. Ook is er niet echt animo om af te spreken, terwijl ik heel graag iets goeds af wil leveren en ik weet zeker dat het met de cappaciteiten die binnen deze groep zijn zeker mogelijk is. Ik vind dit voor mijn individuele proces als zowel het groepsproces erg jammer, maar ik draai het dan maar weer zo hier kan ik ook veel van leren. Hoe het niet moet dan in ieder geval. Ik weet dat ik mijn taak dit weekend zo goed mogelijk ga doen en ik hoop dat ik en de rest van mijn groepje er vol goede moed tegen aan zullen gaan in de laatste week om een zo’n goed mogelijk resultaat te leveren, ondanks alle tegenslagen.
#THEWORLDBYROMY 